kieszeń


kieszeń
kieszeń {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IVa, DCMc. kieszeńeni; lm M. kieszeńenie {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wszyty woreczek lub naszyty z trzech stron kawałek materiału tworzący rodzaj torebki (zwykle na ubraniach, torbach, plecakach), służący do przechowywania drobnych przedmiotów, np. chusteczki do nosa, dokumentów, pieniędzy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kieszeń tylna, przednia, prawa, lewa, wewnętrzna, zewnętrzna, nakładana, zapinana, pełna, pusta, dziurawa. Kieszeń płaszcza, kurtki, spodni, marynarki, plecaka, torebki. Włożyć, schować, wrzucić coś do kieszeni. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zasoby pieniężne, fundusze': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zapłacić za coś z własnej kieszeni. Mieć pustą kieszeń. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'część urządzenia, do której wsuwa się coś płaskiego, w której coś jest zamykane itp.': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kieszeń na dyskietkę komputerową. Magnetofon z wysuwaną kieszenią na kasetę. ZOB. {{/stl_10}}{{stl_8}}{coś} {{/stl_8}}{{stl_7}}dostępne dla {{/stl_7}}{{stl_8}}{czyjejś} {{/stl_8}}{{stl_7}}kieszeni; {{/stl_7}}{{stl_8}}{coś} {{/stl_8}}{{stl_7}}nie na {{/stl_7}}{{stl_8}}{czyjąś} {{/stl_8}}{{stl_7}}kieszeń; chować – schować {{/stl_7}}{{stl_8}}{coś} {{/stl_8}}{{stl_7}}do swojej [własnej] kieszeni; dostawać – dostać po kieszeni; drenaż kieszeni; mieć {{/stl_7}}{{stl_8}}{coś} {{/stl_8}}{{stl_7}}w kieszeni; mieć węża w kieszeni; nabijać – nabić [i syn.] kieszeń [kieszenie, kabzę]; naładować kieszeń; przemówić {{/stl_7}}{{stl_8}}{komuś} {{/stl_8}}{{stl_7}}do ręki [do kieszeni]; siedzieć [być] {{/stl_7}}{{stl_8}}{u kogoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}w kieszeni; trzymać [mieć] {{/stl_7}}{{stl_8}}{kogoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}w kieszeni; trzymać się za kieszeń; uderzać – uderzyć [bić i syn.] {{/stl_7}}{{stl_8}}{kogoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}po kieszeni; znać {{/stl_7}}{{stl_8}}{coś} {{/stl_8}}{{stl_7}}jak własną kieszeń {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • kieszeń — 1. Chować, brać pieniądze do (własnej) kieszeni «przywłaszczać sobie czyjeś pieniądze»: W Radomiu był swego czasu szefem żandarmerii rosyjskiej niejaki Wąsiacki, Rosjanin, którego ogólnie podejrzewano, iż fabrykował sztucznie konfidentów i… …   Słownik frazeologiczny

  • kieszeń — ż V, DCMs. kieszeńeni; lm M. kieszeńenie, D. kieszeńeni 1. «kawałek jakiegoś materiału na ubraniu, plecaku, torebce przyszyty z trzech stron, tworzący wgłębienie lub rodzaj woreczka wszytego w ubranie, plecak, torebkę, służącego do schowania… …   Słownik języka polskiego

  • nabijać – nabić [i syn.] kieszeń [kieszenie, kabzę] — {{/stl 13}}{{stl 7}} szybko bogacić się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ktoś nabija, wypycha, napycha sobie kieszeń. Nabili sobie kabzę na doradztwie finansowym. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trzymać się za kieszeń — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} być oszczędnym, unikać zbędnych wydatków : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nigdy nie umiała trzymać się za kieszeń. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • naładować kieszeń — {{/stl 13}}{{stl 7}} dorobić się, zarobić dużo pieniędzy {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dolina — kieszeń …   Słownik gwary warszawskiej

  • parkan — kieszeń wewnętrzna kieszeń w marynarce lub kamizelce …   Słownik gwary warszawskiej

  • spluwka — kieszeń boczna w teczce …   Słownik gwary warszawskiej

  • własny — 1. Na własną prośbę; na własne żądanie a) «dobrowolnie, zgodnie z wolą zainteresowanego, na jego życzenie»: Policja podała, że na własną prośbę wypisał się ze szpitala. Rzecz 15/03/2000. b) żart. «z własnej winy»: (...) wbrew zdrowemu rozsądkowi …   Słownik frazeologiczny

  • nie na — {{stl 8}}{coś} {{/stl 8}}nie na {{/stl 13}}{{stl 8}}{czyjąś} {{/stl 8}}{{stl 22}}kieszeń {{/stl 22}}{{stl 7}} coś zbyt drogiego dla kogoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Samochód, dom nie na moją kieszeń. Wczasy nie na kieszeń przeciętnej rodziny. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień